Sub bY VIU
Oleh == ANANG KASWANDI == Follow My IG @Anang2196_sub_indo
Saya Choi Myeong Hui.
- Awak masih ingat saya? - Ya, sudah tentu. Helo.
Awak ada kelapangan? Saya mahu bertemu awak.
Sudah tentu. Saya sedang lapang.
Bila saya patut jumpa awak?
Di rumah awak?
Tidak. Saya boleh pergi ke sana sendiri.
Sebenarnya, saya tidak jangka awak akan menghubungi saya.
Terima kasih.
Jumpa nanti.
Cik Chae Yeong Sin?
Ya, saya.
Sila ikut sini.
Awak masih ingat saya?
Ya. Helo.
Isteri saya hubungi awak, bukan?
Ya, tadi.
Mari pergi. Saya akan tumpangkan awak.
Tidak mengapa.
Masuklah.
Baiklah. Terima kasih.
Awak tidak memandu?
Tidak. Saya tidak takut pada apa-apa pun,
tapi peliknya, saya takut untuk memandu.
Rasanya saya mengalami trauma ketika kecil.
Kadangkala, saya bermimpi tentang kereta yang berlumba di jalan gelap.
Bolehkah kita bergerak sekarang?
Ya,
tapi pandu perlahan-lahan.
Kita tidak patut buat Wartawan Chae rasa takut.
Betul.
- Kami belum buka lagi. - Encik Kim Yong Woon ada di sini?
(Ketua Siasatan Jenayah pada tahun 1992)
Encik.
Awak ialah Ketua Siasatan Jenayah pada tahun 1992...
di Balai Polis Sokcho, bukan?
Dia duduk di biliknya seperti itu setiap hari.
Dia tidak bercakap dengan orang.
Awak masih ingat yang awak seorang detektif?
Encik.
Ketika awak di balai,
awak menyoal siasat seorang lelaki bernama Seo Jun Seok, bukan?
Awak masih ingat?
Awak tidak ingat?
Seo Jun Seok yang awak jumpa di Balai Polis Sokcho...
pada tahun 1992.
Seo...
Jun Seok.
Ya, Seo Jun Seok. Awak ingat?
Seo Jun Seok.
Kami kehilangan lencana kami disebabkan dia.
Apa yang berlaku?
Seo Jun Seok.
Saya kehilangan lencana disebabkan dia.
Dia maksudkan yang dia kehilangan kerjanya.
Adakah ia pada tahun 1992?
Betul.
Ketika itulah mereka semua dipecat.
Awak ingat apa yang berlaku pada tahun 1992?
Keluarga saya dihalau keluar kerana dia dipecat.
Sudah tentu saya ingat.
Ayah awak kata "kami" tadi.
Dia maksudkan, ada orang lain...
yang turut dipecat?
Orang itu ialah Park Dong Cheol.
Seorang lagi yang dipecat disebabkan ayah saya.
Dia ingat nama itu?
Sekarang awak boleh cari dia, bukan?
Adakah saya ini mesin layan diri?
Awak masukkan syiling dan saya keluarkannya?
Saya dengar, Yeong Sin kenal wajah mesin layan diri itu.
Oh Tuhan, saya bekerja dengan awak selama lapan tahun...
dan apa yang saya dapat hanyalah gambar gurun.
Saya marah apabila dia kata awak datang berjumpa dengannya.
Selamat pagi.
- Awak datang awal. - Ya.
Yeong Sin baru telefon. Dia akan menemu bual Choi Myeong Hui.
Awak tahu, isteri kepada orang yang awak harapkan bukan abang awak.
Jadi, dia ialah kakak ipar awak...
Sudah tentu awak tahu nama dia. Saya pergi dahulu.
(Wanita Tidak Dikenali)
Kim Mun Ho bercakap.
Saya sentiasa memantau lokasi telefon Chae Yeong Sin...
dan dia baru sahaja tiba di lokasi yang saya tidak suka.
Saya mahu menghubungi Healer...
tapi dia selalu dedahkan wajahnya di merata-rata tempat.
Jika saya beritahu dia, dia pasti akan bergegas ke sana.
Itu pasti menyusahkan.
Awak tahu, Wartawan Chae...
awak ada bakat semula jadi dalam bidang ini.
- Saya tidak pasti tentang itu. - Siaran langsung awak semalam.
Ia sangat mengagumkan.
Sejujurnya, saya lebih beri tumpuan kepada awak berbanding adik saya.
Tapi tuan,
saya sudah lewat untuk janji temu dengan isteri awak dan...
Puan.
Jangan risau.
Saya sudah maklumkan kepada dia,
jadi awak tidak perlu hubungi dia lagi.
Saya tahu awak sibuk, jadi saya akan berterus terang.
Baiklah.
Pertama, saya mahu awak tangguhkan...
perjumpaan dengan isteri saya.
Boleh saya tahu kenapa?
Saya dengar ada orang berbahaya...
yang berada berdekatan dengan awak.
- Apa? - Awak kenal Seo Jeong Hu?
Siapa?
Mungkin awak tidak kenal dia.
Jadi, mungkinkah Mun Ho sahaja yang mengenali dia?
Jika awak boleh berikan saya petunjuk...
Saya...
ada sekumpulan kawan rapat di kolej.
Ini saya, isteri saya, Myeong Hui...
dan...
ini kawan saya, Seo Jun Seok.
Dia ialah ayah kepada Seo Jeong Hu.
Dia ialah Healer yang pertama. Namanya Yeong Jae.
Dia telah mati baru-baru ini.
Saya berjumpa dengan Yeong Jae sebelum dia mati,
dan katanya, dia menjadikan...
anak Jun Seok, Jeong Hu...
sebagai Healer yang seterusnya.
Awak...
tahu apa-apa tentang pemberi maklumat?
Hanya sedikit.
Mereka melakukan segala jenis kerja kotor untuk duit.
Tapi Healer yang pertama, Yeong Jae, memiliki standard.
Tapi...
budak itu, Jeong Hu...
mula melampaui batas.
Apa maksud awak, melampaui batas?
- Pengurus Ahn sudah sampai? - Ya, dia sedang menunggu.
Suruh dia masuk.
Saya mahu awak berjumpa dengan seseorang.
Biar saya tanya awak sesuatu dahulu.
- Baiklah. - Sebenarnya...
untuk apa...
saya berada di sini sekarang?
Saya rasa adik saya, Mun Ho...
bekerjasama dengan Healer.
Dia sanggup melanggar undang-undang untuk menentang saya.
Dia seperti seorang anak bagi saya.
Dari apa yang kami dapat tahu,
awak sangat rapat dengan adik saya.
Bantulah saya, sebelum Mun Ho dan Jeong Hu...
buat perkara yang lebih teruk.
Ini ialah Pengurus Ahn dari Pasukan Siasatan Khas Jeil.
Sila jelaskannya kepada Wartawan Chae.
Dia perlu diyakinkan...
untuk dia memihak kepada kita.
Baiklah.
Kami menyiasat Healer sejak beberapa bulan lepas.
Presiden Kim kata, awak akan dapat membantu kami.
Saya?
Ini dia, Wartawan Chae Yeong Sin yang bermasalah.
Bermasalah?
Kami telah dapat tahu banyak perkara. Contohnya,
Healer mencuri video dari peti besi Hwang Jae Guk...
dan berikannya kepada awak.
Perkara sebegitu.
Sudah lama tidak berjumpa.
Awak datang kerana Ji An?
Jika awak mahu buat kacau, kacaulah saya.
- Jangan guna taktik kotor. - Saya mahu memastikan...
Ji An dan Jeong Hu menjalani kehidupan yang selesa.
Saya akan melatih Ji An untuk menjadi wartawan yang bagus...
dan saya akan minta Jeong Hu menyerah diri.
Saya akan cari peguam yang bagus untuk dia...
dan pastikan dia mendapat hukuman yang paling ringan.
Dia perlu kembali ke pangkuan masyarakat.
Kenapa?
Kenapa awak mahu buat semua itu untuk mereka?
Saya ialah...
kawan kepada ayah mereka.
Tidak banyak yang awak boleh lakukan untuk mereka.
Paling baik, awak menjadi wartawan untuk berita dalam Internet atau...
awak akan teruskan pencurian awak?
Awak kata, "kawan"?
November yang lepas,
Healer diupah untuk dapatkan barang daripada Ko Seong Cheol,
dan keesokan harinya, Ko Seong Cheol ditemui mati.
Polis tetapkan Healer sebagai suspek utama.
Healer mencuri fail video dari peti besi Hwang Jae Guk,
dan dua hari kemudian, Hwang Jae Guk ditemui mati.
(Pertemuan Hwang Jae Guk dan Healer)
Kematiannya disimpulkan sebagai bunuh diri.
Ada hujah yang kuat dalam jabatan polis mengatakan...
ia adalah kes pembunuhan,
dan Healer ialah suspek utamanya.
Bapa kepada Healer kedua, Seo Jun Seok,
juga merupakan pembunuh.
Pada tahun 1992, dia telah membunuh kawannya, Oh Gil Han.
(Oh Gil Han, dibunuh)
Awak ada apa-apa soalan lagi?
Siapa di talian?
Maaf mengganggu,
awak minta saya telefon jika ada orang datang...
dan bertanya tentang Seo Jun Seok.
Sebab itu saya hubungi awak.
Ya, saya beritahu dia tentang Park Dong Cheol.
Bila awak akan hantar duit itu? Awak perlukan nombor akaun saya?
Dia sudah termakan umpan kita di Jangan-dong.
Saya datang untuk menjemput awak.
Kenapa?
Presiden Kim Mun Sik...
fikir Seo Jeong Hu ialah Healer.
Dia juga fikir awak bekerjasama dengan Healer.
Benar.
- Saya bekerjasama dengan dia. - Presiden Kim Mun Sik...
ialah orang yang berjawatan tinggi,
tapi...
dia telah datang ke rumah untuk menjemput saya.
Malah...
dia beritahu saya tentang semua itu.
Awak juga berjawatan tinggi. Awak ialah presiden kami.
Tapi...
awak datang sejauh ini untuk menjemput saya...
ketika waktu bekerja.
Kenapa?
Pertama kali saya bertemu Healer, maksud saya...
Ketika pertama kali saya bertemu Jeong Hu,
dia ambil pengetip kuku saya.
Awak kata...
awak yang mengupah dia untuk buat begitu.
- Kenapa? - Saya mahu beritahu awak.
- Bila? - Saya rasa ini masanya, bukan?
Saya tidak pernah fikir ia berlaku di tempat letak kereta bawah tanah.
Yeong Sin.
Ibu kandung awak masih hidup.
Kakak ipar saya...
yang awak mahu jumpa hari ini tapi tidak dapat,
Choi Myeong Hui ialah ibu awak. Nama awak ialah...
Oh Ji An.
Apa ini? Saya...
Maafkan saya kerana tidak dapat beritahu awak lebih awal.
Saya ada sebab tertentu. Tidak., sebenarnya...
saya...
terlalu takut.
Sebab itu saya kerap tangguhkannya.
Awak tidak apa-apa, Ji An?
Apa yang awak cakap?
Itu tidak masuk akal.
(Bar Karaoke King)
Saya sudah jumpa,
tapi tempat ini kelihatan pelik.
Saya juga rasa tidak sedap hati.
Kita jumpa anggota polis yang telah berhenti 22 tahun lalu,
dan kita dapat jawapan dalam masa beberapa jam.
Ini mustahil.
Saya rasa tidak sedap hati tentang ini.
Tapi apa yang kita boleh buat? Kita tiada pilihan lain.
Kita perlu jadikan perangkap sebagai satu jalan.
Ada apa?
Saya dengar Park Dong Cheol ada di sini.
- Siapa? - Park Dong Cheol.
Awak tidak dengar?
Park Dong Cheol.
Awak tidak mahu jawab soalan saya?
Beritahu saya sama ada dia ada di sini atau tidak,
atau awak sebenarnya tidak tahu.
Tunggu sebentar.
Berapa lama saya harus tunggu?
Saya benci menunggu.
Park Dong Cheol.
Awak kenal dia, bukan?
Sila minum.
- Dia suruh tunggu. - Untuk apa?
Halau dia keluar dan buka kedai.
Awak mencari Park Dong Cheol, bukan?
Park Dong Cheol yang saya cari...
sepatutnya lebih tua.
Mari, kami akan bawa awak jumpa dia.
Penipu.
Ikut kami sementara saya masih baik.
(Chae Yeong Sin)
Saya perlu menjawabnya. Sebentar.
- Kenapa lambat sangat awak telefon? - Biadabnya.
Awak sibuk? Saya hubungi awak tiga kali.
Saya berjumpa dengan Kim Mun Sik pagi tadi.
Apa? Kenapa awak jumpa lelaki tidak guna itu? Dia...
Dia tahu awak ialah Healer.
Abaikan sahaja.
Awak bersama seseorang?
Tidak, saya sedang mengemas.
Jadi, apa yang berlaku?
Dia kata, awak jahat dan berbahaya.
Apa yang Kim Mun Ho buat? Kenapa dia tidak halang awak?
Kim Mun Ho minta maaf...
kerana tidak beritahu tentang ibu kandung saya.
Dan juga kerana tidak beritahu saya...
walaupun dia tahu tentangnya.
Yeong Sin.
Saya akan hubungi awak semula.
Saya perlu pergi dengan segera. Boleh awak beritahu saya?
Awak kenal Park Dong Cheol, bukan?
Awak betul. Ia satu perangkap.
Tapi mereka bukan orang Sang Su.
Saya letak penjejak pada kereta mereka, jadi awak uruskan.
Itu memang dia.
Bos arahkan untuk tangkap dia, jadi jangan buat apa-apa kesilapan.
Bergerak ke tempat seterusnya. Segera.
(Park Bong Su)
Dia terlibat dalam kemalangan kereta yang teruk pada tahun 1992.
Keadaan dia seperti yang awak baca dalam akhbar.
Ini laporan kesihatan ibu awak dan nota doktor.
Dia perlukan rehat yang banyak...
dan dia alami epilepsi simptomatik,
kerosakan otak, dan kemurungan.
Saya tidak faham apa-apa.
Jika dia rasa sangat tertekan, dia akan alami sawan.
Jika sawan berlaku, otak tidak dapat oksigen secukupnya...
yang membawa kepada kerosakan dan pendarahan otak.
Lebih teruk dari itu,
dia mungkin boleh mati otak.
Ibu awak sudah semakin pulih...
tapi dia akan terkejut setiap kali nama awak disebut.
Dia hanya menunggu dua hari dalam setahun,
hari lahir awak dan hari kematian awak.
Awak tidak ingat apa-apa?
Awak berumur lima tahun ketika...
Perkara yang saya ingat...
hanyalah lebuh raya.
Lebuh raya?
Saya berdiri di tepi lebuh raya pada malam itu.
Itu sahaja.
Saya tidak ingat apa yang berlaku...
sebelum itu.
Jadi...
ini sahaja? Gambar dan beberapa nota doktor?
Saya harap awak faham,
saya tidak dapat beritahu awak lebih awal...
kerana saya mahu pastikan ibu awak terus hidup.
Ia sangat mudah...
untuk difahami.
Saya masih ada ibu.
Tapi, dia akan mati...
jika saya beritahu dia yang saya anaknya.
- Betul. - Tapi...
kenapa awak tidak beritahu saya?
Saya boleh...
berpura-pura tidak tahu.
Awak tidak mahu menjawabnya?
- Kenapa dia tinggalkan saya? - Dia kehilangan awak.
- Kenapa dia tidak cari saya? - Mereka diberitahu...
awak sudah mati. Saya mahu beritahu awak banyak perkara...
Jeong Hu tahu tentang ibu saya?
Saya tidak benarkan dia beritahu awak.
Saya suruh dia tunggu.
Jeong Hu bukan di pihak saya.
Boleh awak dengar penjelasan saya dahulu?
Lupakannya.
Saya akan menyiasatnya sendiri.
Ji An.
Saya akan siasat sendiri...
dan lihat jika ada apa-apa yang saya perlu tahu.
Sebab awak tidak boleh percayakan saya?
Ya.
Maaf.
Dan juga, saya ialah Chae Yeong Sin.
Saya bukan Ji Eun atau Ji Yeon,
atau apa pun namanya.
Ji An.
Apabila saya berjalan masuk ke lorong
(Daftar Banci Keluarga yang Dipadam, Oh Gil Han)
Ayah kepada Healer kedua, Seo Jun Seok,
"juga ialah pembunuh."
"Pada tahun 1992, dia telah membunuh kawannya, Oh Gil Han."
Awak tidak boleh menolak secara tiba-tiba, encik.
Ia hanya akan ambil masa sejam.
Jadi, apa yang saya perlu lakukan? Semua orang sedang menunggu!
- Hei! - Bukan begini!
Awak hanya perlu potong dan tampal bahagian penting temu bual itu.
Apa ini, cirit-birit? Kenapa ia meleleh?
Potong bahagian awal.
- Kesemuanya? - Jadi saya patut potong awak?
Saya akan potong ia.
- Apa saya patut buat? - Apa?
- Ini tidak cukup, tuan. - Diam!
Berita Someday.
Wartawan Chae Yeong Sin keluar awal hari ini.
Semua kakitangan menderita akibat bebanan kerja dan sangat tertekan,
tapi dia menghilang secara senyap.
Saya rasa dia ditinggalkan kekasih.
Terima kasih.
Kim Mun Sik akan meneruskan dengan imej yang berintegriti.
- Jadi, untuk bahagian ini... - Ya?
Berhubung pembiayaan politiknya...
Saya harus siasat lagi?
- Saya perlu menjawab panggilan ini. - Baiklah.
Hei, Myeong Hui.
Maaf jika awak sibuk. Saya patut hubungi awak nanti?
Jangan begitu. Saya minta maaf kerana jarang menghubungi awak.
Bila awak mahu beritahu saya yang awak menjadi presiden sekarang?
Maaf. Saya sudah mula berleter.
Saya hubungi awak bersebab.
Wartawan Chae Yeong Sin bekerja di syarikat awak, bukan?
Awak ingat semua nama pekerja awak?
Kami tidak ramai pekerja. Ya, saya kenal Chae Yeong Sin.
Dia mahu menemu bual saya, tapi tiba-tiba batalkannya.
Sekarang, saya tidak dapat hubungi dia.
Awak tidak mahu menemu bual saya lagi?
Saya tidak tahu.
Boleh saya minta presiden memastikannya untuk saya?
Bukankah awak benci ditemubual?
Betul, bukan?
Mungkin saya tidak patut bersetuju untuk lakukannya.
Ia kerap mengganggu saya.
- Myeong Hui. - Ya?
Yeong Sin...
Dia sedang menghadapi masalah peribadi,
jadi, jika saya minta dia berjumpa dengan awak,
itu agak kejam.
Kejam?
Kenapa pula ia kejam?
Bukankah awak tahu...
wartawan sekarang menggunakan kata-kata kesat?
Betulkah?
Semoga hari awak indah.
- Bong Suk. - Yeong Sin ada di atas?
Yeong Sin...
- Kita perlu bercakap. - Ya, mari bercakap.
Saya perlu jumpa Yeong Sin dahulu.
Yeong Sin.
Awak ada di dalam?
Boleh saya masuk?
Awak buat saya risau.
Saya risau awak sesak nafas.
Yeong Sin.
Awak marah pada saya?
Awak marah kerana...
saya tidak beritahu tentang ibu awak?
Marahlah. Saya minta maaf.
Awak tidak buat apa-apa kesalahan.
- Bukan itu halnya. - Jika bukan itu sebabnya,
kenapa awak tidak mahu pandang saya?
Kim Mun Ho akhirnya kumpul kekuatan untuk beritahu awak.
Awak marah dia?
Saya hanya mendengar sahaja.
Bagus.
Saya sudah pukul dia untuk awak.
Tapi awak tahu, Kim Mun Ho bukan orang jahat.
Dia langsung tidak mengelak. Dia biar sahaja saya tumbuk dia.
Awak sudah dengar...
tentang keadaan kesihatan ibu awak?
Saya ada dengar.
Saya sudah bertemu dengan ibu awak.
Dia kelihatan...
sangat baik.
Awak boleh...
berjumpa dengan dia?
Apa?
Tiada apa-apa.
(Daftar Banci Keluarga yang Dipadam, Oh Gil Han)
Ini sebabnya?
Ia disebabkan perkara yang berlaku antara ayah kita?
- Apa maksud awak? - Ayah saya...
bunuh ayah awak.
Jadi, awak tahu.
Saya tahu.
Saya tahu, tapi tidak sanggup beritahu awak...
kerana takut awak beri reaksi begini.
Ia tiada apa-apa...
- kaitan dengan kita. - Jika ia tiada kaitan dengan kita,
kenapa awak tidak boleh pandang saya...
atau peluk saya?
Ayah saya bukan seorang pembunuh. Dia hanya suspek.
Dia mungkin tidak bersalah.
Sebab itu saya mencari bukti.
Saya mahu beritahu awak selepas menjumpai buktinya.
Baiklah.
Saya akan buat begitu.
Park Bong Su, kita perlu bercakap.
Dengar dahulu sebelum awak pergi!
Pastikan awak jumpa bukti itu.
Baiklah.
Datang semula walaupun awak tidak menjumpainya.
Baiklah.
Saya juga akan mencarinya.
Baiklah.
Awak perlu datang semula walaupun tidak menjumpainya.
Saya pasti akan menjumpainya.
Awak bukan orang jahat.
Saya tahu.
Kami tanam penjejak pada Park Dong Cheol.
Sasaran masih belum tiba.
Wanita di bar berikan dia alamat itu, bukan?
Jika begitu, tunggu sahaja.
Kami telah sediakan beberapa perangkap.
Dia pasti akan terjatuh dalam salah satu darinya.
Saya sedang bergerak.
Sasaran sudah kelihatan. Dia memasuki lorong.
Sasaran disahkan.
Semua orang bergerak. Tanda itu ialah Park Dong Cheol.
Pastikan sasaran hidup.
Buat apa sahaja yang perlu sebaik sahaja awak jumpa dia.
Arah pukul empat, berdekatan farmasi.
Awak semua takkan dapat tangkap dia.
Oh Tuhan, saya lapar.
Saya yang terbaik
Awak Park Dong Cheol, bukan?
Saya perlu tanya awak beberapa soalan.
- Awak... - Awak anak Seo Jun Seok?
Hebat.
Awak menakutkan saya.
Mereka kata...
anak Seo Jun Seok akan datang.
Mereka juga menjanjikan saya 1,000 dolar...
jika saya hubungi mereka.
Saya ialah anak Seo Jun Seok,
Seo Jeong Hu.
Tapi orang yang awak maksudkan ialah...
Awak tahu?
Hidup saya musnah disebabkan ayah awak.
Dahulu, saya seorang pegawai polis.
Tapi lihatlah saya sekarang.
Saya fikir awak takkan kembali.
Saya tidak boleh...
berdendam dengan sesiapa. Saya tidak cukup gigih.
Awak datang untuk berjumpa saya?
Saya dengar awak bekerja hingga lewat malam hari ini.
Kenapa?
Saya mahu tanya awak sesuatu.
- Apa dia? - Ia terlalu banyak.
Apa saya patut tanya dahulu?
Ketika saya kecil,
adakah saya mengenali awak?
Ya.
Kita rapat?
Sangat rapat.
Ia sudah lebih 20 tahun.
Saya hampir lupakan segala-galanya,
tapi mereka tiba-tiba datang mencari saya.
Ia pasti disebabkan awak,
anak Seo Jun Seok.
Sebab awak menyiasat perkara yang berlaku.
Saya rasa begitu.
Saya sendiri terkejut.
Saya hanya mahukan keterangan ayah saya,
tapi orang mula bertindak ganas.
- Apa sebabnya? - Keterangannya?
Tapi walaupun saya telah berusaha mencarinya,
saya tidak jumpa keterangan itu di mana-mana.
Jadi, saya fikir,
saya patut cari orang yang menulis keterangan itu.
Awak orangnya, bukan?
Kenapa?
Ia lucu?
Keterangan ayah awak tidak berguna.
Keterangan dia adalah rekaan,
dan dia dipaksa menandatanganinya dengan cap jari.
Ia adalah rekaan?
Jadi...
walaupun saya menjumpai keterangan itu,
ia adalah keterangan palsu?
Keterangan yang kami terima...
berbeza dengan keterangan yang dihantar.
Ia adalah rekaan semata-mata.
Jadi, apa yang kami lakukan?
Kami melaporkannya kepada Hal Ehwal Dalam Negeri.
Awak fikir, apa berlaku pada kami kemudian?
Saya dengar awak dibuang.
Isteri saya tinggalkan saya,
dan lihatlah apa yang saya buat sekarang.
Saya mengedar risalah di siang hari dan bawa gadis bar pada malam hari.
Jadi, itu semua...
disebabkan oleh ayah saya?
Tepat sekali.
Saya faham.
Dengar, saya minta maaf tentang itu.
Tapi, awak pasti ada dengar dengan telinga awak sendiri.
Jadi...
apa yang ayah saya katakan?
Dia ada kata...
- yang dia bunuh seseorang? - Awak...
Awak memang tidak tahu apa-apa?
Ibu bapa awak dan ayah Jeong Hu...
bekerja sebagai wartawan di syarikat akhbar yang sama.
Mereka sangat rapat.
Jadi saya dan Jeong Hu juga saling mengenali?
Awak berdua menangis setiap kali bertemu.
- Sebab kami bergaduh? - Tidak.
Sebab awak berdua tidak mahu berpisah.
Saya pasti dia yang menangis dahulu.
Saya harap boleh ingat tentang itu.
Jeong Hu lebih tua daripada awak.
- Berapa bezanya? - Sebulan.
Betulkah?
Dan juga,
hari lahir awak...
esok.
Myeong Hui mungkin sedang buat persiapan untuk hari lahir awak.
Dia mesti sedang bakar biskut dan kek.
Jadi, saya dilahirkan pada musim sejuk.
Saya selalu fikir yang saya dilahirkan pada bulan Mac.
Soalan seterusnya.
Kenapa hubungan awak...
dengan abang awak tidak baik?
Awak mahu tahu tentang itu?
Abang awak mengatakan...
yang awak bekerjasama dengan Jeong Hu...
dan merancang untuk lakukan jenayah.
Kenapa dia kata begitu?
Beberapa hari lalu, seorang lelaki tidak dikenali datang.
Lelaki yang suruh saya menghubunginya...
jika anak Seo Jun Seok datang.
Ya, dengan ganjaran 1,000 dolar.
Jadi, saya beritahu mereka...
yang saya...
ada rakaman keterangan Seo Jun Seok, dan bertanya...
sama ada mereka berminat.
Berapa yang awak mahukan?
Mereka menawarkan saya gerai tiket loteri...
- di perhentian bas... - Empat gerai tiket loteri.
Saya seorang pegawai polis yang penuh rasa tanggungjawab.
Saya ialah polis sejati...
Baiklah. Beritahu saya harganya.
Saya jadi begini disebabkan ayah awak.
Saya tidak boleh ambil kesempatan atas dia sekarang?
Encik!
Saya tidak fikir awak faham,
tapi awak tidak boleh cari masalah dengan mereka.
Saya bukan cari masalah. Ini ialah peluang terakhir saya.
Saya tahu hari ini akan tiba.
Sebab itu selama 22 tahun,
saya menyimpan pita itu.
Dan lihatlah,
saya ada dua pembeli sekarang.
Tawarkan harga awak...
dan saya...
akan semak dengan mereka dan berunding...
Saya pernah lihat orang yang berada dalam situasi yang sama.
Seorang lelaki membuat perjanjian dengan Kim Mun Sik.
Awak tahu apa yang berlaku kepadanya?
Dia mati keesokan harinya.
Dia diracun dan dicampak keluar dari kereta api.
Saya akan berikan awak duit,
jadi berikan saya pita itu.
Itu sahaja caranya awak boleh terus hidup!
Ini Ahn dari pasukan siasatan.
Sasaran baru sahaja menghidupkan telefonnya.
Kami sedang menjejaknya sekarang.
Park Dong Cheol bersendirian atau mereka ada bersama?
Kami masih memeriksa.
Kami semakin menghampiri dia.
Kumpulkan semua orang yang ada.
Jika budak itu ialah Healer seperti sangkaan saya...
dia pasti pandai berlawan.
Tapi tuan,
apa keutamaannya jika perkara buruk berlaku?
Dapatkan pita keterangan Seo Jun Seok...
atau menguruskan Seo Jeong Hu?
Bos akan marah jika dia dapat tahu yang pita itu wujud.
Kita perlu pastikan yang ia dihapuskan.
- Saya akan hantar awak pulang. - Tidak mengapa,
saya masih boleh menaiki bas pada waktu begini.
Kenapa awak tidak boleh bersetuju sahaja?
Awak takut dengan kereta saya?
Hei, Myeong Hui.
Awak kenal Jeong Hu, bukan? Anak Jun Seok.
Seo Jeong Hu.
Saya rasa dia dalam bahaya.
Apa yang saya patut buat?
Telefon Jeong Hu.
Awak dengar di mana dia? Mereka ada sebut lokasinya?
(Chae Yeong Sin)
Saya tahu awak akan hubungi saya malam ini.
Dia dengar Kim Mun Sik bercakap di telefon.
Mereka sedang menuju ke arah awak...
untuk menangkap awak.
Keluar dari situ sekarang.
Awak akan tiba dalam masa 12 atau 13 minit pada kelajuan itu, Mun Ho.
Berhenti apabila awak sampai di pintu belakang gereja.
Saya akan hantar polis pada masa yang sesuai.
Mereka menjejak telefon ini...
untuk mencari kita?
Saya sudah beritahu, bukan? Ini peluang terakhir saya.
Saya tiada pilihan.
Telefon telah dimatikan Dia mesti telah menyedarinya.
Dia berada di gereja, bukan?
Berapa lama lagi untuk awak tiba di sana?
Perkara paling penting ialah...
pita keterangan ayah saya.
Benarkah awak memilikinya,
- atau ia juga adalah palsu? - Saya ada pita itu.
Saya menyimpannya selama lebih 20 tahun.
Perjanjian yang mereka buat adalah serahkan saya dan pita itu?
Untuk apa?
- Gerai tiket loteri? - Mereka beri saya kerja...
sebagai pengawal keselamatan.
Mari pergi sekarang. Mari pergi dari sini.
Jeong Hu, anggaplah ia sebagai saya membayar hutang ayah awak.
Dengar sini!
Mereka takkan biarkan awak hidup!
Mereka akan beri saya insurans nyawa dan kesihatan.
Baiklah.
Jadi, beritahu saya sesuatu.
Ayah saya...
tidak pernah bunuh sesiapa, bukan?
Saya perlu tahu.
Awak sahaja yang boleh beritahu saya...
jadi tolong beritahu saya. Tolonglah!
Saya akan beritahu awak semuanya nanti.
Apabila mereka datang...
Encik!
Encik! Bangun!
Encik! Awak perlu beritahu saya!
Ayah saya...
Awak tidak boleh buat begini kepada saya.
Tolonglah, encik.
Encik.
(Healer)